Yazı Detayı
21 Eylül 2020 - Pazartesi 10:37
 
Son Bahar...
Sümeyra YILMAZ
 
 

O kadar hızlı ki; ben seslenmeden sesimi savuruyor,
Öyle aldırmaz ki gidişi ve öyle emin ki kendinden, ben O'na yetişmeye çalışırken O ardında bırakıyor; yapraksız dalları, kurumuş çiçekleri, ıslak kaldırımları, çiy düşmüş toprağı, yanağımdan düşmeyen gözyaşımı,  söyleyemediğim sözleri, açılmamış şemsiyemi, savurduğu tozları, kaldırım taşına sıkışmış yaprağı, gök gürültüsüyle korkuttuğu çocuğu, Temmuzu, Ağustosu... Kışa bırakıp gidiyor. 

Eyyyy...lül, Ey...lül! Geç hayatımdan; yine dağıt, yine ıslat yüreğimi, yine git... Geç son kez içimden, ilk baharda hevesle açan yapraklarını dökerek geç Son baharımdan...

 
Etiketler: Son, Bahar...,
Yorumlar
Haber Yazılımı